| |
Şizoanaliz, reich’ın
politik psikolojisinin bittiği yerde, yani kitlelerin kendi
baskılarını arzulamalarına ilişkin soruyu cevaplamaya çalışarak
başlar. Reich’ın gördüğü gibi modern Faşist Devlet, dış güçlerle
değil; aksine kitlelerin kendisiyle kurulur. Ancak onun politik
psikolojisinin dikkate almadığı bir nokta vardır; o da arzunun
faşist kişilikteki yeri. Işte şizoanaliz ve an(arşi) bu noktada,
tamamıyla yeni bir arzu görüşüyle başlar, yani reaktif arzunun
yerine aktif arzuyu yerleştirir. Çünkü arzu her zaman üretkendir.
Artaud’nun deneyimlediğine çok benzer aktif ve göndergesel-olmayan
doğrusal bir akıştır. |