Frantz Fanon

Frantz Fanon (Martinik, 1925- Washington, 1961), Antilli psikiyatr, FLN saflarında yer almış bir Cezayir bağımsızlığı militanı ve yazardır. Militan bir düşünür olan Fanon, sömürgeciliğin sömürge halkı üzerindeki psikolojik sonuçlarını analiz etmeye çalışmıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Fransız ordusuna katılmış olan Fanon, savaş sonrasında Fransa'da tıp öğrenimi görürken felsefe ve psikoloji dersleri de alır. 1953 yılında Blida-Joinville' deki bir psikiyatri kliniğinin başhekimi olur ve "sosyoterapi", "kurumsal psikoterapi" alanlarındaki modern yöntemleri Cezayir Müslüman hastalara uygular. Ardından, hastalarıyla birlikte Çezayir kültürünün geleneksel mit ve ritüellerini araştırmaya girişir. Cezayir psikiyatri ortamındaki "anti-psikiyatrik" ve "sömürgesizleştirici" çabaları nedeniyle düşman kazanır. Kurtuluş savaşı başladığı andan itibaren Cezayir direnişine katılır, direnişin politik yöneticileriyle doğrudan ilişki içine girer. 1956 yılında başhekimlik görevinden istifa eder ve 1957'de Cezayir'den sınır dışı edilir. Tunus' ta yeniden FLN'ye katılır ve merkezi yayın organında çalışır. En bilinen kitaplarından sömürgesizleştirme sürecini sosyolojik, felsefi ve psikiyatrik açılardan analiz etmekte olan Fanon Üçüncü Dünya'nın çok sayıda entellektüelinin düşünce ustası olmuştur. En ünlü eseri olan Yeryüzünün Lanetlileri sömürgecilik karşıtı mücadelenin ve Üçüncü Dünya'nın özgürlüğünün manifestosu olarak bilinmektedir. Afrika'daki ulusal kurtuluş hareketlerinin ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Kara Panterler örgütünün esin kaynağı olmuştur. Fanon günümüzde de çok sayıda yazar ve düşünürün ilgisinin odağındadır. Özellikle postkoloniyalist düşüncede Fanon yeniden okunmaktadır. Edward Said eserlerinde Fanon'un yazılarına sıklıkla başvurmuştur. Stuart Hall, Homi Bhabba ve Judith Butler gibi yazarların da referansları arasındadır Fanon. 6 Aralık 1961' de Washington DC 'de lösemiden öldü.